Greece from Misery to Deterrence

Υπάρχουν στιγμές που η πραγματικότητα ξεφτιλίζει την εγχώρια σχολή της εθνικής κακομοιριάς.
Χθες, ελληνικό σύστημα Patriot στη Σαουδική Αραβία με ελληνικό προσωπικό αναχαίτισε δύο ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους. Δεν πρόκειται για άσκηση δημοσίων σχέσεων, αλλά για πραγματική επιχειρησιακή εμπλοκή.
Την ίδια ώρα, η Αθήνα έχει ήδη στείλει στην Κύπρο δύο ζεύγη ελληνικών F-16 και δύο φρεγάτες. Η μία μάλιστα φέρει το σύστημα αντι-drone «Κένταυρος», που έχει ήδη δοκιμαστεί στην ευρωπαϊκή επιχείρηση «Ασπίδες» στην Ερυθρά Θάλασσα.
Επίσης ελληνική συστοιχία Patriot μετακινήθηκε στη βόρεια Ελλάδα ώστε να καλύπτει μεγάλο μέρος της Βουλγαρίας, ενώ δύο ελληνικά F-16 ενισχύουν την αποστολή προστασίας του βουλγαρικού εναέριου χώρου, με Έλληνες αξιωματικούς να μεταβαίνουν και στη Σόφια για τον συντονισμό.
Επίσης αναπτύχθηκε συστοιχία Patriot στην Κάρπαθο, μέσα στο ίδιο πλαίσιο ενίσχυσης της αεράμυνας στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.
Με απλά λόγια, η Ελλάδα δεν κοιτά μόνο τα δικά της σύνορα. Λειτουργεί ως κρίκος αεράμυνας και σταθερότητας για ολόκληρη τη νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Κάπως έτσι παθαίνουν νευρικό κλονισμό οι επαγγελματίες της παρακμής. Εκείνοι που επί χρόνια επένδυσαν στη θεωρία της ανίσχυρης Ελλάδας, της χώρας που δήθεν σέρνεται πίσω από τις εξελίξεις και υπάρχει μόνο για να φοβάται. Προφανώς η Ελλάδα δεν έγινε υπερδύναμη, ούτε χρειάζεται τέτοιες γελοιότητες. Αυτό που δείχνει, όμως, είναι κάτι πολύ πιο ουσιαστικό. Ότι μπορεί να ξεφύγει από τη μοιρολατρία, να παράγει αποτροπή, να προσφέρει ασφάλεια σε συμμάχους και να μετρά στον σχεδιασμό της περιοχής.
Και αυτό ακριβώς ενοχλεί όσους είχαν βολευτεί στην αφήγηση της μόνιμης αδυναμίας. Τους χαλάει το αφήγημα η εικόνα μιας χώρας που δεν φωνάζει μόνο, αλλά συμμετέχει. Που δεν ζητά διαρκώς προστασία, αλλά παρέχει και η ίδια. Που δεν είναι γίγαντας, αλλά παύει να συμπεριφέρεται σαν φοβισμένος νάνος. Αυτό, για τα δεδομένα της γειτονιάς μας, είναι ήδη πολύ μεγάλο βήμα.
Μ.Κα.