Η διαφάνεια που σκόνταψε έξω από το «γραφείο» του Φειδία

Πέρασαν ήδη είκοσι τέσσερις ώρες από την αποκάλυψη της Cyprus Times για το περίφημο συμβόλαιο του «γραφείου» στα Κάτω Πολεμίδια και ο κατά τα άλλα λαλίστατος ευρωβουλευτής Φειδίας Παναγιώτου τηρεί σιγήν ιχθύος (πιθανότατα δεν γνωρίζει καν την έκφραση).
Ο άνθρωπος που έκανε επάγγελμα την έκθεση της προσωπικής του ζωής στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και που εισέβαλε στο πολιτικό προσκήνιο με τη σημαία της απόλυτης διαφάνειας της «άμεσης δημοκρατίας» ξέχασε να δώσει εξηγήσεις. Ίσως πάλι να αναζητά το κατάλληλο φίλτρο στην κάμερα για να μας εξηγήσει τα ανεξήγητα και να αρχίσει να χοροπηδάει σε κάποια αίθουσα στις Βρυξέλλες για να μας πει ότι «μουντάραν όλοι να τον φάνε».
Το ερώτημα δεν είναι επικοινωνιακό. Είναι θεσμικό.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στη «χολή» των αντιπάλων του, ούτε σε «κακή δημοσιογραφία» (το ακούσαμε κι αυτό). Βρίσκεται σε συγκεκριμένες λέξεις ενός συμβολαίου. Ενοίκιο €2.300 τον μήνα, περιγραφή κατοικίας τεσσάρων υπνοδωματίων, πλήρως επιπλωμένης, με κήπο και πισίνα, και το κυριότερο, ρητή πρόνοια ότι η χρήση είναι οικιστική. Μαζί και όροι που μοιάζουν με κανονισμό ήσυχης γειτονιάς, όχι με χώρο που δέχεται πολίτες, συνεργάτες, συναντήσεις, δραστηριότητα. Αν αυτό είναι γραφείο, τότε το συμβόλαιο λέει κάτι άλλο. Αν είναι κατοικία, τότε ο Ευρωβουλευτής έχει πει ψέματα. Και στις δύο εκδοχές, η αλήθεια δεν αντέχει τις ακροβασίες και «βιντεούθκια».
Κάποια στιγμή ο κύριος Παναγιώτου θα πρέπει να τοποθετηθεί σοβαρά και να εξηγήσει στους πολίτες που τον εμπιστεύτηκαν γιατί η διαφάνεια που λανσάρει ως ιερό σύνθημα αφήνει επιδεκτικά έξω τα δικά του πεπραγμένα. Είναι πλέον ηλίου φαεινότερο πως δεν έχει πει την αλήθεια για το συγκεκριμένο ακίνητο. Εδώ δεν μιλάμε για μια ασήμαντη λεπτομέρεια ούτε για ένα λάθος που μπορεί να καλυφθεί από το βολικό αφήγημα του «είμαι μόνο 25 χρονών και θα μάθω». Το πρόβλημα στην προκειμένη περίπτωση είναι πολύ πιο βαθύ και ουσιαστικό: Ο νεαρός ευρωβουλευτής έμαθε πολύ γρήγορα το σύστημα και εφαρμόζει με αξιοσημείωτη άνεση όλα όσα μέχρι χθες κατήγγειλε ως σκανδαλώδη συμπεριφορά των «άλλων».
Όταν μιλάμε για τα χρήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μιλάμε για τα χρήματα των Ευρωπαίων πολιτών. Ο ίδιος έχει πει δημόσια ότι από τα €2.300 τα €1.600 καλύπτονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα €700 από τον ίδιο. Το συμβόλαιο όμως εμφανίζει μόνο ένα συνολικό ποσό, χωρίς επιμερισμό, χωρίς ξεκάθαρη τεκμηρίωση του «ποιος πληρώνει τι». Εδώ χρειάζονται τεκμήρια, παραστατικά, διαδρομή χρημάτων κλπ.
Επειδή έχει ισχυριστεί ότι είχε ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, υπάρχει άνθρωπος που γνωρίζει ελάχιστα πράγματα για το πως λειτουργούν οι ευρωπαϊκοί θεσμοί, που θα δεχόταν συμβόλαιο στο οποίο αναφέρεται ότι, το ποσόν του ενοικίου θα καταβάλλεται είτε με έμβασμα είτε με μετρητά; Και μόνο η λέξη μετρητά, χτυπάει καμπανάκι απάτης, φοροαποφυγής και πιθανότητα ξεπλύματος.
Στο μεταξύ τα ποσά που αναφέρονται στο συμβόλαιο είναι υπαρκτά και για έναν μέσο εργαζόμενο πολίτη προκαλούν ίλιγγο. Το θέμα δεν είναι αν «επιτρέπεται να έχει γραφείο», αλλά αν αυτό που δηλώνεται ως γραφείο είναι όντως γραφείο, και αν πληρώνεται σωστά, νόμιμα, τεκμηριωμένα.
Τα θεατρικά σόου μέσα στις αίθουσες του Ευρωκοινοβουλίου με τις κάμερες ανά χείρας και το καταγγελτικό ύφος εναντίον των πάντων δεν αρκούν πλέον για να θολώσουν τα νερά. Η πολιτική δεν είναι μόνο βίντεο στο TikTok και έξυπνες ατάκες για να μαζεύουμε «likes». Έχει και μια παράμετρο που λέγεται πολιτική ηθική και λογοδοσία. Η στάση του στο θέμα του γραφείου με όρους πολιτικής κανονικότητας θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί σκανδαλώδης. Αν οι παλαιοκομματικοί που τόσο έντονα επικρίνει έκαναν κάτι αντίστοιχο θα είχε στήσει λαϊκά δικαστήρια στις πλατφόρμες του.
Όταν διεκδικείς τον ρόλο του τιμητή των πάντων οφείλεις να είσαι ο πρώτος που θα δίνει εξηγήσεις και όχι ο τελευταίος που θα κρύβεται πίσω από τη σιωπή του. Η διαφάνεια δεν εφαρμόζεται α λα καρτ. Ή την υπηρετείς μέχρι τέλους ή απλώς επιβεβαιώνεις ότι έγινες μέρος αυτού που υποτίθεται πως ήρθες να αλλάξεις και μάλιστα με ταχύτητα που θα ζήλευαν και οι πιο έμπειροι της πολιτικής ίντριγκας.
Αν ο Φειδίας Παναγιώτου θέλει να μείνει συνεπής με το προϊόν που πουλά πολιτικά, ο δρόμος είναι απλός και δεν χρειάζεται σκηνοθεσία. Δημοσιοποιεί τα στοιχεία που αποδεικνύουν χρήση και πληρωμές, εξηγεί γιατί το συμβόλαιο μιλά για κατοικία, δείχνει πώς λειτουργεί εκεί η «ομάδα» του, με ποιο καθεστώς, με ποια πρόσβαση πολιτών και με ποιες αποδείξεις. Η σιωπή, όσο βολική κι αν φαίνεται, δεν αρκεί για να καλύψει μισές αλήθειες και ολόκληρα ψέματα.