«Η γιαγιά μου η Κυριακού», η συμπαραγωγή του Διεθνούς Φεστιβάλ Λευκωσίας 2025 και του Δήμου Παραλιμνίου, επιστρέφει στο Δημοτικό Θέατρο Λευκωσίας, στις 18 και 19 Μαρτίου 2026 (στις 20:30).
Η Nicosia For Art παρουσιάζει με περηφάνια ένα documentary theatre, μια παράσταση που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις, φωτίζοντας τη ζωή της Κυριακούς Πελαγία, της μαστόρισσας του κυπριακού τραγουδιού και της μουσικής παράδοσης του τόπου. Η Κυριακού αναδεικνύεται μέσα από τα μάτια της εγγονής της, Ειρήνης Πελαγία, η οποία υπογράφει και τη μουσική διεύθυνση της παράστασης. Τα κείμενα είναι του Ανδρέα Νικολαΐδη και η σκηνοθεσία του Κλείτου Κλείτου.
Η ζωή της Κυριακούς δεν αφηγείται ως απλή βιογραφία, αλλά ως συλλογική μνήμη∙ ως μια ζωντανή φωνή που μας καλεί να χορέψουμε, να πονέσουμε και να γιορτάσουμε, με την αρχοντιά, την περηφάνια και τη μαγκιά μιας τίμιας γυναίκας, που ξεκίνησε να γράφει και να τραγουδά την παράδοση σε ώριμη ηλικία, στα 60 της χρόνια, εμπνέοντας ακόμη και τις νεότερες γενιές.
Θέατρο ντοκιμαντέρ
Το θέατρο ντοκιμαντέρ (documentary theatre) γνωρίζει ολοένα και αυξανόμενη δημοτικότητα τα τελευταία χρόνια σε όλη την Ευρώπη. Πρόκειται για ένα είδος που ανανεώνει ριζικά τη σχέση θεάτρου και πραγματικότητας, τέχνης και ζωής, μυθοπλασίας και τεκμηρίωσης, αφού χρησιμοποιεί εξ ολοκλήρου ή αποσπασματικά ντοκουμέντα, όπως εφημερίδες, συνεντεύξεις και άλλα, ως πηγή υλικού για το θεατρικό κείμενο. Όταν μάλιστα κατασκευάζεται από τα ακριβή λόγια που έχουν ειπωθεί από ανθρώπους σε συνεντεύξεις ή μαρτυρίες, είναι πιο συγκεκριμένα γνωστό και ως Αυτολεξεί Θέατρο (verbatim theatre).
Συντελεστές:
Έρευνα, κείμενο: Ανδρέας Νικολαΐδης
Σκηνοθεσία: Κλείτος Κλείτου
Μουσική διεύθυνση/ τραγούδι: Ειρήνη Πελαγία
Παίζουν: Μαργαρίτα Ζαχαρίου, Ανδρέας Τσέλεπος
Σκηνικά & Κοστούμια: Λάκης Γενεθλής
Σχεδιασμός Φωτισμών: Χρίστος Χαραλάμπους
Ηχητικός Σχεδιασμός: Νικόλας Προκοπίου
Κάμερα επί σκηνής: Σάββας Χρυσοστόμου
Animation/ visual design: Black Dog Creative Agency
Βοηθός Σκηνοθέτη: Αιμίλιος Κορομίας
Μουσικοί:
Λαούτο: Κυριάκος Χατζηανδρέου
Βιολί: Νικόλας Παπαδόπουλος
Πιθκιάβλι, λάφτα: Χρίστος Ισιδώρου
Θερμές ευχαριστίες στην οικογένεια της Κυριακούς Πελαγία για την παραχώρηση υλικού και συνεντεύξεων για την παράσταση.
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον Μιχάλη Χατζημιχαήλ για το υλικό από το προσωπικό του αρχείο που χρησιμοποιήθηκε στην παράσταση.
Διάρκεια: 90΄
Ηλικίες: Κατάλληλο
Εισιτήρια:
Από την ιστοσελίδα more.com: https://bit.ly/4t3ajoT και το ταμείο του Δημοτικού Θεάτρου Λευκωσίας (Δευτέρα - Παρασκευή 10:00-13:00).
Τιμές εισιτηρίων:
VIP: €16 - €18
Ζώνη Α: €14 - €16
Ζώνη B: €12 - 14
Ζώνη Γ: €10 - €12
Ζώνη Δ: €8 - €10
Δικαιούχοι μειωμένων εισιτηρίων: Παιδιά, μαθητές, στρατιώτες, φοιτητές, συνταξιούχοι, πολύτεκνοι, άνεργοι, ηθοποιοί, ΑΜΕΑ (δωρεάν) με παρουσίαση σχετικής ταυτότητας.
Πληροφορίες: 22797979 (Δευτέρα - Παρασκευή 10:00-13:00) &
Ταυτότητα Φεστιβάλ
Διοργανωτές: Δήμος Λευκωσίας, Nicosia For Art
Χορηγοί επικοινωνίας: Εκδοτικός Οίκος ΔΙΑΣ & Τηλεόραση ΣΙΓΜΑ
“My Grandmother Kyriacou” Returns to the Municipal Theatre of Nicosia on March 18 & 19
The play “My Grandmother Kyriacou,” a co-production of the International Festival of Nicosia and the Municipality of Paralimni, will return to the Municipal Theatre of Nicosia on March 18 and 19, 2026. The play, belonging to the genre of documentary theatre, presents the life and artistic journey of Kyriacou Pelagia, a significant figure in Cypriot song and musical tradition. The story of Kyriacou's life is told through the eyes of her granddaughter, Irene Pelagia, who also serves as the musical director of the play. The text is by Andreas Nikolaidis and the direction is by Kleitos Kleitou. The play does not present a simple biography, but a collective memory, a living voice that invites the audience to dance, grieve, and celebrate. Kyriacou is portrayed as an authentic and proud woman who began writing and singing tradition at a mature age, inspiring younger generations. Documentary theatre is a genre of theatre that is gaining increasing popularity, renewing the relationship between theatre and reality. It uses documents, such as interviews and newspapers, as a source of material for the theatrical text, while verbatim theatre is based exclusively on the exact words spoken by people in interviews or testimonies.
You Might Also Like
Συνεχίζεται η προπώληση εισιτηρίων για την παράσταση «Περιμένοντας τον Γκοντό»
Jan 19
SAFE BULKERS INC.- 6η Ετήσια προκύρηξη προγράμματος υποτροφιών έτους 2026-2027
Jan 21
O Τουρκικός Τύπος επαναφέρει τη δολοφονία Σολωμού Σολωμού με αφορμή τη Συρία
Jan 22
The Αrt of the Smart Deal - Ακίνητα σε Προνομιακές Τιμές από την Gordian
Jan 26