ECB Warns of Risks from Bank Interconnections with Funds

Καμπανάκι για τους κινδύνους που απορρέουν από τις στενές σχέσεις ευρωπαϊκών τραπεζών με επενδυτικά κεφάλαια και άλλους μη τραπεζικούς χρηματοπιστωτικούς φορείς (NBFI) χτυπούν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου, με κοινή τους έκθεση για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι τράπεζες της Ευρωζώνης είναι καθαροί οφειλέτες προς μη τραπεζικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, γεγονός που δημιουργεί ευπάθειες χρηματοδότησης και ρευστότητας. Οι οντότητες αυτές χρηματοδοτούν περίπου το 15% των τραπεζικών ισολογισμών, με σημαντικό μέρος της χρηματοδότησης να είναι βραχυπρόθεσμο.
Τα ανοίγματα από την πλευρά του ενεργητικού των τραπεζών προς NBFI αντιστοιχούν περίπου στο 10% του συνολικού ενεργητικού των σημαντικών ιδρυμάτων, ενώ σημαντικό ρόλο διαδραματίζουν ο δανεισμός, οι αντίστροφες συμφωνίες επαναγοράς, οι διακρατήσεις τίτλων και τα παράγωγα.
Αυξημένα έσοδα, αυξημένες διασυνδέσεις
Η έκθεση καταγράφει ότι τα έσοδα από ανοίγματα σε μη τραπεζικές οντότητες αντιστοιχούν πλέον στο 5% των συνολικών εσόδων από τόκους των τραπεζών, ποσοστό που αυξήθηκε μετά τη σύσφιξη της νομισματικής πολιτικής.
Σε επίπεδο χωρών, τα μεγαλύτερα συνολικά ανοίγματα εντοπίζονται στις συστημικές τράπεζες της Γαλλία, ενώ σε σχέση με το ενεργητικό υψηλά ποσοστά καταγράφονται επίσης στην Ολλανδία, τη Γερμανία και την Ιρλανδία. Μέρος των ανοιγμάτων αφορά ενδοομιλικές συναλλαγές, χωρίς ωστόσο να έχει αποσαφηνιστεί πλήρως η έκτασή τους.
Τρεις ρόλοι – πολλαπλοί κίνδυνοι
Η έκθεση επισημαίνει ότι οι ευρωπαϊκές τράπεζες διαδραματίζουν τρεις βασικούς ρόλους στις σχέσεις με τα NBFI:
- Παροχή ρευστότητας
- Διευκόλυνση μόχλευσης
- Λειτουργία ως market makers
Οι αλληλεπιδράσεις αυτές μπορούν να ενισχύσουν δευτερογενείς επιπτώσεις συστημικού κινδύνου, ιδίως σε περιόδους έντονων διακυμάνσεων στις αγορές.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις διασυνοριακές διασυνδέσεις, καθώς πολλές συναλλαγές πραγματοποιούνται εκτός ΕΕ και σε νομίσματα εκτός ευρώ. Μικρή ομάδα ευρωπαϊκών τραπεζών διαμεσολαβεί μεταξύ αμερικανικών οντοτήτων και hedge funds, εκθέτοντας το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα σε παγκόσμιους χρηματοπιστωτικούς κλυδωνισμούς.
Οι εποπτικές αρχές τονίζουν ότι απαιτείται στενότερη παρακολούθηση των σχέσεων αυτών, προκειμένου να περιοριστούν οι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα της Ευρωζώνης.