Δύο θαλαμοειδείς τάφους, οι οποίοι χρονολογούνται στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού (14ο αιώνα π.Χ.), αποκάλυψαν οι ανασκαφές που διενεργήθηκαν το 2025 στη θέση Δρομολαξιά-Βυζακιά (Χαλά Σουλτάν Τεκκέ) υπό τη διεύθυνση του καθηγητή Peter M. Fischer του Πανεπιστημίου του Gothenburg στη Σουηδία.
Σε ανακοίνωσή του το Τμήμα Αρχαιοτήτων αναφέρει ότι το αστικό κέντρο στο Χαλά Σουλτάν Τεκκέ, έκτασης τουλάχιστον 25 εκταρίων, ιδρύθηκε γύρω στο 1650/30 π.Χ., κατά τη μετάβαση από τη Μέση στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Άνθησε για σχεδόν πέντε αιώνες, πριν καταστραφεί και εγκαταλειφθεί γύρω στο 1150 π.Χ.
«Η ανασκαφική περίοδος του 2025 επικεντρώθηκε στην Περιοχή Α, σύμφωνα και με τα ευρήματα γεωφυσικών διασκοπήσεων και επιφανειακών ερευνών προηγούμενων ετών. Οι ανασκαφές αποκάλυψαν ανθρωπογενείς κατασκευές που είχαν επηρεαστεί από τη διάβρωση και από γεωργικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου ενός πηγαδιού εγκαταλειμμένου από καιρό και δύο θαλαμοειδών τάφων, που χρονολογούνται στον 14ο αιώνα π.Χ.», προστίθεται.
«Μια σύγχρονη γεώτρηση δίπλα στο αρχαίο πηγάδι επιβεβαίωσε την υψηλή αλατότητα των υπόγειων υδάτων (σε βάθος περίπου 10 μ. από την επιφάνεια), η οποία πιθανότατα οδήγησε στην εγκατάλειψη του πηγαδιού ήδη από την αρχαιότητα», αναφέρει το Τμήμα Αρχαιοτήτων. «Οι θαλαμοειδείς τάφοι, των οποίων οι οροφές είχαν καταρρεύσει ήδη από την αρχαιότητα, διατήρησαν πολύτιμα αρχαιολογικά συμφραζόμενα. Αν και ορισμένα αντικείμενα υπέστησαν φθορές, η κατάρρευση ουσιαστικά σφράγισε τους τάφους, προστατεύοντας το περιεχόμενό τους και επιτρέποντας στην ερευνητική ομάδα να αντλήσει κρίσιμες πληροφορίες για τα ταφικά έθιμα της Ύστερης Εποχής του Χαλκού», επισημαίνεται.
Οι ανασκαφές πραγματοποιήθηκαν με τη συνδρομή του δρα Rainer Feldbacher και μελών της σουηδικής αποστολής. Τα ευρήματα, τόσο από παλαιότερες όσο και από τις πρόσφατες ανασκαφικές περιόδους, μελετήθηκαν από την καθηγήτρια Teresa Bürge στους αποθηκευτικούς χώρους του Αρχαιολογικού Μουσείου της Επαρχίας Λάρνακας. Η αποστολή επωφελήθηκε επίσης από την εξειδίκευση των βιοαρχαιολόγων, της καθηγήτριας Kirsi Lorentz και της δρος Yuko Miyauchi (Ινστιτούτο Κύπρου), για την ανασκαφή και την τεκμηρίωση των ανθρώπινων καταλοίπων. Ο καθηγητής Sorin Hermon και η ομάδα του, επίσης από το Ινστιτούτο Κύπρου, παρείχαν υποστήριξη στη δισδιάστατη και τρισδιάστατη τεκμηρίωση, καθώς και στην ανάλυση των υλικών.
Υπογραμμίζεται πως «οι τάφοι απέδωσαν πληθώρα ευρημάτων, μεταξύ των οποίων επιμελώς κατασκευασμένη τοπική κεραμική, εργαλεία και αντικείμενα προσωπικού στολισμού». Ιδιαίτερης σημασίας, τονίζεται, «είναι το εντυπωσιακό σύνολο των εισηγμένων αντικειμένων, το οποίο μαρτυρεί την ενεργό συμμετοχή του Χαλά Σουλτάν Τεκκέ σε δίκτυα εμπορίου μεγάλων αποστάσεων».
Πολυτελής κεραμική έφθασε από την ηπειρωτική Ελλάδα (κυρίως από το Μπερμπάτι και την Τίρυνθα), την Κρήτη και άλλα νησιά του Αιγαίου, ενώ από την Αίγυπτο προήλθαν αντικείμενα από ελεφαντόδοντο, καθώς και αγγεία από υψηλής ποιότητας ασβεστίτη (αλάβαστρο). Στα εισηγμένα αντικείμενα περιλαμβάνονται ο βαθυκύανος ημιπολύτιμος λίθος λάπις λάζουλι από το Αφγανιστάν (το ορυχείο Sar i-Sang), η καστανέρυθρη καρνεόλη από την Ινδία (το ορυχείο Gujarat), καθώς και το ήλεκτρο (ορισμένα τεμάχια διαμορφωμένα σε χάντρες και ακόμη και σε σκαραβαίο) από την περιοχή της Βαλτικής. «Τα εξωτικά αυτά αντικείμενα πιθανότατα έφθασαν στην Κύπρο μέσω σύνθετων εμπορικών διαδρομών, συχνά με τη διαμεσολάβηση πολιτισμών όπως ο μυκηναϊκός, ο αιγυπτιακός και ο μεσοποταμιακός», προστίθεται.
«Η νουραγική κεραμική της Σαρδηνίας απηχεί ήδη τεκμηριωμένες ανταλλαγές, στο πλαίσιο των οποίων κυπριακά τάλαντα χαλκού και συγκεκριμένα τα λεγόμενα τάλαντα σε σχήμα τεντωμένης δοράς βοδιού (oxhide ingots), έφθαναν μέχρι τη Σαρδηνία, αναδεικνύοντας τον καίριο ρόλο της Κύπρου στο μεσογειακό εμπόριο της Εποχής του Χαλκού», αναφέρει το Τμήμα Αρχαιοτήτων.
«Ο πλούτος της πόλης στηριζόταν στην παραγωγή και την εξαγωγή χαλκού. Τα κατάλοιπα δραστηριοτήτων επεξεργασίας του χαλκού, όπως σωροί σκωρίας, μεταλλεύματα, καμίνια και χωνευτήρια, επιβεβαιώνουν την εκτεταμένη ενδο-αστική επεξεργασία του μετάλλου», επισημαίνεται. «Οι πρώτες ύλες από την οροσειρά του Τροόδους υποβάλλονταν σε τοπική επεξεργασία και διακινούνταν μέσω του καλά προστατευμένου λιμανιού του Χαλά Σουλτάν Τεκκέ, καθιστώντας την πόλη ελκυστικό κόμβο για εμπόρους από ολόκληρη τη Μεσόγειο και πέραν αυτής, ιδίως από τα μέσα του 15ου έως τα τέλη του 13ου αιώνα π.Χ.», τονίζεται.
«Οι τάφοι στο Χαλά Σουλτάν Τεκκέ προσφέρουν εξαιρετικά σημαντικές πληροφορίες για τα ταφικά έθιμα και την κοινωνική οργάνωση των αρχαίων κατοίκων της θέσης. Στρωματογραφικά δεδομένα δείχνουν ότι οι τάφοι χρησιμοποιούνταν για πολλές γενιές, με τα παλαιότερα ανθρώπινα κατάλοιπα να μετατοπίζονται συχνά με προσοχή, ώστε να δημιουργείται χώρος για νέες ταφές. Η σκόπιμη αυτή επαναχρησιμοποίηση αντανακλά μια έντονη αίσθηση οικογενειακής συνέχειας και δεσμών συγγένειας», αναφέρεται στην ανακοίνωση.
Η μακρόχρονη χρήση των τάφων, που συχνά εκτεινόταν σε διάστημα άνω του ενός αιώνα, δημιούργησε μια χρήσιμη στρωματογραφία. Ειδικότερα, η στρωματοποιημένη κατανομή των κτερισμάτων, και κυρίως της κεραμικής, είναι καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της χρονολόγησης του χώρου. «Η συνεχιζόμενη μελέτη των ανθρώπινων καταλοίπων, συμπεριλαμβανομένων αναλύσεων αρχαίου DNA, αναμένεται να φωτίσει περαιτέρω τα πρότυπα συγγένειας εντός των τάφων, καθώς και ζητήματα δημογραφίας, υγείας και τρόπου ζωής του αρχαίου πληθυσμού της πόλης. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι στους τάφους περιλαμβάνονται άτομα όλων των ηλικιών, από νεογνά έως ενήλικες που σπάνια υπερβαίνουν τα 40 έτη, γεγονός που αντανακλά ένα χαμηλό προσδόκιμο ζωής, σύμφωνο με τα δεδομένα της εποχής», προστίθεται.
Συνοψίζοντας, τα ευρήματα στη Χαλά Σουλτάν Τεκκέ επαναβεβαιώνουν τη σημασία της πόλης ως ενός μείζονος οικονομικού και πολιτιστικού κέντρου της Ύστερης Εποχής του Χαλκού. «Το πλούσιο σύνολο εισηγμένων αντικειμένων και τα υψηλής ποιότητας τοπικά τεχνουργήματα που εντοπίστηκαν στους τάφους, υποδηλώνουν ότι αυτοί ανήκαν σε οικογένειες της άρχουσας τάξης, οι οποίες δραστηριοποιούνταν στην εξαγωγή χαλκού και στο διεθνές εμπόριο. Οι προτιμήσεις σε συγκεκριμένα ξένα αγαθά σε ορισμένους τάφους ενδέχεται μάλιστα να υποδηλώνουν εξειδικευμένους εμπορικούς ρόλους ή την παρουσία μεταναστευτικών κοινοτήτων εντός της πόλης», καταλήγει η ανακοίνωση.
Πηγή: ΚΥΠΕ
Late Bronze Age Tombs Discovered at Hala Sultan Tekke
Excavations at Hala Sultan Tekke have revealed two chamber tombs dating back to the 14th century BC. The urban center of the area, spanning 25 hectares, was founded around 1650/30 BC and flourished for five centuries before being abandoned. The tombs, despite having collapsed, preserved significant archaeological findings, offering insights into the burial customs of the period. The 2025 excavation season focused on Area A, uncovering man-made structures damaged by erosion and agricultural activity, including an ancient well. The high salinity of the groundwater likely led to the well's abandonment. The finds from the tombs include local pottery, tools, and personal adornment items. Of particular value is the discovery of imported objects from Greece (Berbati, Tiryns), Crete, and other Aegean islands, as well as from Egypt (ivory, alabaster). The excavations were carried out by a team from the University of Gothenburg led by Professor Peter M. Fischer, with the assistance of other specialists. The study of the findings is ongoing at the Larnaca District Archaeological Museum, while bioarchaeologists and 3D documentation experts contribute to the research. This discovery highlights the importance of Hala Sultan Tekke as a hub for long-distance trade during the Late Bronze Age.
