Του Κωνσταντίνου Ζαχαρίου
Η Βουλή επέστρεψε στο νόμο για τις διαδηλώσεις λίγους μόλις μήνες μετά την ψήφισή του. Όχι τυχαία. Η γνωμάτευση του ΟΑΣΕ επιβεβαίωσε τις προειδοποιήσεις του ΑΚΕΛ από τον Ιούλιο του 2025: Η νομοθεσία περιέχει σοβαρά αντιδημοκρατικά στοιχεία και συγκρούεται με διεθνείς συμβάσεις.
Η πλειοψηφία της Ολομέλειας παρουσίασε τις αλλαγές ως συμμόρφωση με τις συστάσεις του ΟΑΣΕ. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για διορθώσεις που δεν αγγίζουν τον πυρήνα. Οι ουσιαστικές τροποποιήσεις –αυτές που θα διασφάλιζαν το δικαίωμα του συνέρχεσθαι– καταψηφίστηκαν από τη σύμπραξη ΔΗΣΥ–ΔΗΚΟ–ΕΛΑΜ, την ίδια συμμαχία που ενέκρινε τον αρχικό νόμο, με τη σύμπλευση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου.
Αλλαγές έγιναν, όχι όμως εκεί όπου βρίσκεται ο κίνδυνος.
Για τις αυθόρμητες συγκεντρώσεις, ο ΟΑΣΕ εισηγήθηκε τη διαγραφή της αναφοράς σε «αιφνίδιο γεγονός» ως ασαφή και περιοριστική. Η Βουλή δεν συμμορφώθηκε πλήρως, διατηρώντας διατυπώσεις που επιτρέπουν αυθαίρετες ερμηνείες.
Θολή παραμένει και η έννοια της «προσβολής δημοσίων ηθών». Ο ΟΑΣΕ ζήτησε σαφή ορισμό ή διαγραφή. Καμία επιλογή δεν υιοθετήθηκε. Έτσι, μια υποκειμενική έννοια αιωρείται πάνω από κάθε κινητοποίηση. Ποιος διασφαλίζει ότι μια διαδήλωση για τα δικαιώματα των γυναικών ή της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας δεν θα χαρακτηριστεί «προσβλητική»;
Η προειδοποίηση επτά ημερών διατηρείται, παρότι οι κοινωνικές αντιδράσεις συχνά προκύπτουν άμεσα. Η δημοκρατία δεν λειτουργεί με διοικητικά τελεσίγραφα.
Ανησυχητική είναι και η διεύρυνση του όρου «διοργανωτής». Διοργανωτής μπορεί πλέον να θεωρηθεί ακόμη και πολίτης που αναρτά ένα κάλεσμα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με προφανείς κινδύνους ποινικοποίησης της πολιτικής έκφρασης.
Το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό. Το δικαίωμα στη διαδήλωση δεν αποτελεί παραχώρηση, αλλά συνταγματικά κατοχυρωμένη ελευθερία.
Οι αποσπασματικές βελτιώσεις δεν αρκούν. Όσο παραμένουν ασαφείς όροι και υπερβολικές προθεσμίες, ο κίνδυνος αυθαιρεσίας δεν απομακρύνεται.
Η συζήτηση, λοιπόν, δεν τελειώνει εδώ. Αντίθετα, τώρα αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Γιατί όσο η γνωστή πολιτική συμμαχία μπλοκάρει τις αλλαγές που θα θωράκιζαν πραγματικά το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, η ανάγκη για πολιτική ανατροπή των σημερινών συσχετισμών καθίσταται ακόμη πιο επιτακτική. Μια ενισχυμένη παρουσία του ΑΚΕΛ στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες και να γείρει ξανά την πλάστιγγα προς τις δημοκρατικές αξίες.
Democracy with Asterisks
An article by Konstantinos Zachariou analyzes the recent amendment to the law on demonstrations, characterizing it as insufficient to protect the right of assembly. Although Parliament presented the changes as compliance with the recommendations of the OSCE, the author argues that the amendments are superficial and do not address the core undemocratic elements of the law. The law still contains vague wording, such as the concept of “offense to public morals,” which allows for arbitrary interpretations and restricts freedom of expression. The seven-day warning for demonstrations remains in effect, despite the spontaneous nature of many mobilizations. In addition, the definition of “organizer” has been broadened, putting political expression at risk of criminalization. The author emphasizes that the right to demonstrate is a constitutionally guaranteed freedom, not a concession. Piecemeal improvements are not enough and a political reversal of the current balance of power is needed to truly protect the right of assembly. The article concludes by pointing out that strengthening the presence of AKEL in the upcoming parliamentary elections could change the balance of power and lead to a more democratic political situation.
You Might Also Like
ΑΚΕΛ για «Φορέα»: Ζητείται κατάθεση στοιχείων δωρητών στη Βουλή
Feb 18
Ετοιμάζει αλλαγές ο Μαρκόφσκι
Feb 19
Έτσι παρατάσσονται Κρασάβα ΕΝΥ και Άρης
Feb 20
Απόλλων – Εθνικός (εντεκάδες)
Feb 21
Βουλή: Άλλαξε το νόμο για τις συγκεντρώσεις που η ίδια είχε ψηφίσει – Πώς διαμορφώνεται μετά το χαστούκι ΟΑΣΕ – Τι ισχύει με τις κουκούλες
Feb 26