Διάβασα │Είδα │ Άκουσα
Χρίστος Ζάνος, Μεσαρκά, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2026
Προτάσεις κοινού σε 200 λέξεις
Βρέθηκα πρόσφατα στην παρουσίαση βιβλίου του Χρίστου Ζάνου: «Μεσαρκά, σαν διηγήματα».
Για ένα παράξενο λόγο, δεν θέλησα ούτε για μια στιγμή ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί, ούτε ένιωσα «σαν την μύγα μες το γάλα», κάτι το οποίο παθαίνω συχνά από τον δηθενισμό που συναντώ συνήθως στις παρουσιάσεις βιβλίων στους λογοτεχνικούς κύκλους. Στο κατάμεστο Σατιρικό Θέατρο, με διαπέρασε όλη η ζεστασιά από το σμίξιμο των τεχνών. Οι απαγγελίες άφησαν το βιβλίο να «φανεί» και οι ομιλίες ήταν ολιγόλεπτες χωρίς πολλά πολλά.
Η «Μεσαρκά» του Χρίστου Ζάνου, είναι τόσο μαεστρικά γραμμένη που δεν καταλαβαίνει κανείς αν είναι βιωματική ή επινοημένη. Αφήνει ένα αίσθημα ευαισθησίας, τρυφερότητας μέσα στην απαράμιλλη σκληρότητά της. Το τραύμα, ο πόνος για τον και μέσα στον τόπο, μεταφέρεται αβίαστα. Με γραφή λιτή αλλά και τολμηρή, ο Χρίστος Ζάνος μας διηγείται ιστορίες δροσερές, μιας άλλης νιότης. «Ο έρωτας στα τείχη της Αμμοχώστου», «Η Εγγλεζού με τα κόκκινα μαλλιά», «Η φουντάνα», μόνο μερικά απ’ αυτά ξεχώρισα.
Αν γράφω αυτό το σημείωμα, δεν είναι γιατί ο Χρίστος Ζάνος το έχει ανάγκη. Αλλά γιατί εμείς, η νεότερη γενιά, έχουμε ανάγκη να τον διαβάζουμε. Για αυτή την αυθεντικότητα που πολλοί θα ζήλευαν και που άλλοι τόσοι πασχίζουν με φτιασίδια να γράψουν.
Αντωνίνη Σμυρίλλη
For This Authenticity That Many Would Envy
Antonin Smyrilli shares her impressions of the book presentation of Christos Zanos's “Mesarka.” The author expresses her enthusiasm for the authenticity of the work, emphasizing that she felt no embarrassment or pretense, as often happens at literary events. The atmosphere at the presentation was warm and pleasant, with the recitations highlighting the book and the speeches being concise. “Mesarka” is described as a masterfully written work that leaves a feeling of sensitivity and tenderness, despite the harshness of the stories it tells. Christos Zanos manages to convey the pain and trauma experienced by people in their place, with a concise but bold writing style. His stories are refreshing and refer to another era of youth. The author highlights stories such as “Love in the Walls of Famagusta,” “The Englishwoman with Red Hair,” and “The Fountain.” She believes that Zanos's work is essential for the younger generation due to its authenticity, which many others try to imitate unsuccessfully. Smyrilli concludes by emphasizing that the value of the book lies not in Christos Zanos's need for recognition, but in the need of the younger generation to read authentic and sincere works.
