Ας θέσουν τουλάχιστον θέμα επαναδιαπραγμάτευσης αυτού του αίσχους

«Έξω οι Βάσεις», ήταν ο κύριος τίτλος του εκφραστικού οργάνου του ΑΚΕΛ την Τετάρτη προβάλλοντας την εκδήλωση του άλλου οργάνου του κόμματος, του Συμβουλίου Ειρήνης, όπου ομιλητής ήταν και ο Γενικός Γραμματέας. Μια δυναμική εκδήλωση «με κυρίαρχο σύνθημα», όπως έγραφε η «Χαραυγή», «έξω οι βάσεις του θανάτου».
Μέσα στη βράση των πυραύλων, τις ώρες που όλος ο κόσμος δείχνει την ευθύνη των βρετανικών βάσεων για τους κινδύνους της Κύπρου, είναι ό,τι καλύτερο για το κόμμα. Αλήθεια, όμως, τόσο κοντή είναι η μνήμη της Κύπρου; Διότι, το 2011, όταν κυβερνούσε το ίδιο κόμμα, οι βάσεις του θανάτου ήταν ξανά ορμητήριο των ιμπεριαλιστών για τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στη Λιβύη. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, δήλωνε: «Δυστυχώς, οι βάσεις είναι κυρίαρχες». Για να μην πάω στο γνωστό ότι το πρόβλημα, θα το λύσουν τα εγγόνια και τα δισέγγονα μας.
Σήμερα, τα στελέχη του ίδιου κόμματος επικρίνουν τον σημερινό Πρόεδρο διότι, λένε, δεν απαίτησε από τους Βρετανούς να μην χρησιμοποιήσουν τις βάσεις για τις επιθέσεις στο Ιράν. Για να αποδειχτεί, δηλαδή, πως καμιά κυβέρνηση, ούτε αυτή του ΑΚΕΛ, δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με ένα ζήτημα που μας προσβάλλει βάναυσα όλους τους Κύπριους. Και το ευρωπαϊκό μας κράτος!
Όταν ο Χριστόφιας, μίλησε για κυριαρχία, ο Γιαννάκης Κασουλίδης εξέδωσε ανακοίνωση για να του απαντήσει. «Αυτή είναι η βρετανική εκδοχή», έλεγε ο κ. Κασουλίδης. Αργότερα (όπως και προηγουμένως) ήταν υπουργός Εξωτερικών ο ίδιος, αλλά ούτε αυτός έθεσε ζήτημα για βρετανική εκδοχή περί κυριαρχίας. Αυτή είναι η ουσία όμως. Μπορεί, οι νομικοί να κάνουν γνωματεύσεις με διαφορετικές ερμηνείες, αλλά η πολιτική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να είναι αυτή που εξέφρασε ο Χριστόφιας, και ξεχνά το Κόμμα, που είναι η βρετανική εκδοχή. Το μόνο που θα έπρεπε μονότονα να προβάλλει η Κυπριακή Δημοκρατία, όλες οι κυβερνήσεις, όλα τα κόμματα, είναι ότι οι βάσεις είναι κατάλοιπο αποικιοκρατίας. Αλλά να το πιστεύουν και να το παλεύουν, όχι μόνο για σόου όποτε βοηθούν οι περιστάσεις.
Υπάρχουν πολλές γνωματεύσεις, που μπορούν να τεκμηριώσουν την αμφισβήτηση της κυριαρχίας των βάσεων και είναι περίεργο με πόση ευκολία μπαίνουν αυτές στο περιθώριο για να στηριχθεί η βρετανική εκδοχή και από τους Ελληνοκύπριους. Να θυμίσω ότι ο Τάσσος Παπαδόπουλο παραδίδοντας την διακυβέρνηση στους επόμενους, δηλαδή στο ΑΚΕΛ, παρέδωσε και δυο σοβαρές μελέτες ειδικών, Άγγλου και Αμερικανού, που έγιναν για λογαριασμό της κυβέρνησης, οι οποίες καταρρίπτουν τον ισχυρισμό περί κυριαρχίας. Και, επειδή ήθελε να πιέσει τους Βρετανούς, λόγω της άθλιας πολιτικής τους προς την Κυπριακή Δημοκρατία, όρισε και επιτροπές για να μελετήσουν σχέδιο ώστε να ασκηθούν πιέσεις με συγκεκριμένα μέτρα. Αλλά, οι επόμενοι, τερμάτισαν αυτές τις αποφάσεις, και συνειδητά υιοθέτησαν τη βρετανική εκδοχή.
Αν πραγματικά ενοχλούσε τις κυβερνήσεις μας και τα κόμματα η παρουσία των βάσεων και η συμπεριφορά των Βρετανών και η συνεχιζόμενη αποικιοκρατία, και αν αναγνώριζαν ότι ο ρόλος τους στην Κύπρο ειδικά μετά το 1974, είναι εχθρικός για τα συμφέροντα των Κυπρίων, θα άκουγαν τον πρώην Γενικό Εισαγγελέα, Κώστα Κληρίδη. Αντί να φωνάζουν ευκαιριακά «έξω οι βάσεις του θανάτου», ας ζητήσουν τουλάχιστον επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος.
«Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κάθε νομικό έρεισμα να ζητήσει και να απαιτήσει την επαναδιαπραγμάτευση του καθεστώτος των Βάσεων και τον εκσυγχρονισμό των όρων υπό τους οποίους αυτές θα μπορούν να λειτουργούν σε έδαφος της Δημοκρατίας», είπε ο κ. Κληρίδης. «Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι απλός θεατής και έρμαιο στην πολιτική που επιθυμεί να ακολουθεί ένα άλλο κράτος χρησιμοποιώντας έδαφος της Δημοκρατίας χωρίς καμμιά υποχρέωση συναίνεσης, συνεννόησης ή έστω ενημέρωσης».
Αυτό, ειδικά μετά την απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, για ένα να νησάκι στον Ινδικό Ωκεανό, τον Μαυρίκιο, έκτασης μόλις 2.040 τετραγωνικών χιλιομέτρων το οποίο πήρε τη Βρετανία στο Διεθνές Δικαστήριο και εξέδωσε απόφαση (το 2019) για το καθεστώς των βρετανικών βάσεων, που έλεγε ότι «η αποαποικιοποίηση στον Μαυρίκιο, δεν διενεργήθηκε νόμιμα και ως εκ τούτου η Βρετανία πρέπει να αποχωρήσει το συντομότερο δυνατόν». Μετά από αυτό, οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να μπουν σε διαπραγμάτευση που οδήγησε σε συμφωνία το 2024, με την οποία η κυριαρχία της βάσης επιστρέφει στον Μαυρίκιο, ενώ η Βρετανία διατηρεί περιορισμένη παρουσία σε τμήμα της περιοχής με μακροχρόνια μίσθωση και οικονομικά ανταλλάγματα.
Εμείς βάλαμε τη χώρα μας στην ΕΕ, και ακόμα να τολμήσουμε να ζητήσουμε την πραγματική αποαποικιοποίησή της. Ούτε καν τα ενοίκια που μας χρωστούν δεν ζητούμε!